گاهی که گذرم به وبسایتهای فارسی زبان میفته، با مواردی روبرو میشم که باعث ناراحتیم میشه. برای مثال، زیادن وبسایتهایی که با وجود زیبایی گرافیکی، ذوق و سلیقهی چندانی برای خوانایی نوشتار به کار نرفته و در مجموع، ظاهر نهچندان چشمنوازی به صفحه داده. این در حالیه که، زیبایی و خوانایی نوشتار در محیطی مثل وبلاگ، که هدف اصلی خوندنه، حتی مهمتر از طرح گرافیکی صفحه است.
«تنظیم نادرست اندازهی نوشتار»، «فاصلهی نامناسب بین خطوط»، «استفادهی نابجا یا از فونتها» و «عدم رعایت فاصله بین پاراگرافها» از جملهی این بیسلیقگیهایی هستند که باعث خستگی چشم و دلزدگی خواننده میشه و در نهایت، احتمال بازگشت اونها رو کاهش میده. اینجا سعی دارم گذار کوتاهی به هر کدوم از این موارد داشته باشم. امید آنکه کمتر از این کجذوقیها ببینیم.
ولی چون متنها رو تماماً بدون e_ و __ نوشته بود، مجبور شدم برای سازگاری با فایل زبان، نیمی از راه رو برگردم و دوباره برم.
